Әсвия апа Сагындыкова 1941 елның 3 гыйнварында Куш‑Елга авылында туган. Ул кече яшьтән үк чын хезмәтнең нәрсә икәнен белеп үсә: Ярославльдә торф чыгаруда эшли, фермада сыер да сава.
1965 елның февралендә Куш-Елганың Наил исемле егетенә кияүгә чыга. Алар 40 ел бергә тату-үрнәк гаилә булып яшиләр, биш бала – өч кыз һәм ике ул үстерәләр. 2004 елда Наил абый вафат була. Әсвия апа пенсиягә чыккач та, тагын ун ел авылда эшләвен дәвам итә – ул хуҗалыклардан сөт җыя.
Әсвия апаның тормышында кул эшләре аерым урын алып тора. Яшь чагында ул чигәргә бик яраткан: аның бизәкле сөлгеләре, диван япмалары һәм башка әйберләре хәзер дә сакланган.
– Элек төнге сәгать 10 җиттеме, авылда утны аерып куялар иде. Шәм кабызып чигә идем, – дип искә ала ул.
Бүген Әсвия апа – авыл китапханәсенең актив укучысы: газета-журналлар укып, яңалыкларны күзәтә һәм китаплар дөньясына чума. Аның тарихы – ныклык, хезмәт сөючәнлек һәм гаилә кыйммәтләренә тугрылык үрнәге.
Нет комментариев