18 яшьтә – ил сакчысы

“Тормышта һәркемнең горурланырлык, аннан үрнәк алырлык кешесе бар. Минем дә бар андый кешем – ул бабам Сергей Васильевич Нессонов.

Ул 1925 елның 10 октябрендә Курск өлкәсенең Языково хуторында туа. Унсигез яшендә бабай илебезне немец-фашист илбасарларыннан сакларга сугышка китә.   Курск-Орел дугасындагы сугышта аягы яралана.

319нчы истребитель танкка каршы артиллерия полкы составында сугыша. Мәскәү, Сталинград янындагы сугышларда, Берлинны алуда катнаша. Батырлыклары өчен күп бүләкләре бар. 

Җиңүгә юл авыр була. Ләкин ул аны намус белән батырларча уза. 

Сугыштан соңгы елларда бабай илне төзекләндерүдә актив хезмәт куя. 60нчы елларда гаиләсе белән Зәй ГРЭСы төзелешенә килә. Намуслы хезмәте, дисциплинасы, партия эшенә тугрылыгы белән Ватанга хезмәт итүдә үрнәк күрсәтә.  Татарстанның иң өлкән энергетигы, район ветераннар советы әгъзасы, шәһәрдәге комсомол һәм пионер берләшмәләре белән хезмәттәшлек буенча актив эшлекле була.

Озак еллар фидакарь хезмәте өчен бик күп бүләкләргә ия. СССР Югары Советы Президиумы Указы белән 1966 елда Ленин ордены белән бүләкләнә”.